Porady prawneW przedmiotowej sprawie spółdzielnia mieszkaniowa starała się o otrzymanie interpretacji podatkowej, dotyczącej kwestii podatku od nieruchomości. Twierdziła, że jedynie w niewielkiej części zajmowanych przez nią budynków prowadzi działalność gospodarczą (odpłatne zarządzanie lokalami użytkowymi), a pozostałą wykorzystuje na gospodarowanie funduszami swoich członków w celach niezarobkowych. W związku z powyższym, najwyższą stawkę podatku, powinna płacić jedynie od części zarobkowej, a w pozostałej może zastosować stawkę należną dla budynków pozostałych. Organ rozpatrujący sprawę był jednak innego zdania. Według niego wynajmowanie przez spółdzielnie lokali użytkowych i zarządzanie mieści się w definicji przedsiębiorcy zgodnie z art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 ze zm.). W takim układzie spółdzielnia powinna płacić podatek w najwyższej stawce od wszystkich pomieszczeń, które nie są lokalami mieszkalnymi. Sądy administracyjne obu instancji podzieliły stanowisko organu. NSA dodał, że jeżeli spółdzielnia prowadzi zarówno działalność o charakterze gospodarczym, jak i innym, to nie pozbawia ją to statusu przedsiębiorcy.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2420/13
2015-11-23
powrót do listy orzecznictw
