Porady prawneW przedmiotowej sprawie na sąsiedniej nieruchomości budynek wykorzystywany był do celów mieszkalnych, jednak właściciel zmienił jego przeznaczenie na dom pogrzebowy. Sąsiedzi skierowali sprawę do sądu i domagali się wydania zakazu tej działalności jako naruszającej ich dobra osobiste, a także zadośćuczynienia za krzywdę, gdyż sąsiedztwo domu pogrzebowego, bliskość szlochających, zrozpaczonych ludzi, żałobne pieśni wywołały u nich cierpienia psychiczne i doprowadziły do rozstroju zdrowia, ponadto okna sali, w której odbywa się czuwanie przy zmarłych, wychodzą na ich podwórko. Biegli powołani przez sąd potwierdzili, że sąsiedzi cierpią na zaburzenia wywołane długotrwałym stresem. Sąd I instancji uwzględnił ich żądania, a sąd II instancji zmienił jego wyrok tylko co do wysokości zadośćuczynienia. W ocenie sądów działalność na sąsiedniej nieruchomości narusza dobra osobiste sąsiadów: prawo do wypoczynku, dobrego samopoczucia, poczucia bezpieczeństwa, spokojnego mieszkania, godzi też w tak ważne dobro jak zdrowie. Sąd Najwyższy uznał orzeczenia sądów niższej instancji za właściwe. Według niego dobra osobiste zostały w art. 23 kodeksu cywilnego wymienione tylko przykładowo i można uznać sąsiedztwo domu pogrzebowego powodujące niechciane konfrontacje ze śmiercią, rozpaczą, cierpieniem jako naruszające dobra osobiste. Nie dopatrzył się też naruszenia swobody działalności gospodarczej – nie chodzi bowiem o zakaz działalności w ogóle, ale zakaz prowadzenia jej w określonym miejscu, w którym narusza ona dobra osobiste osób korzystających z nieruchomości sąsiednich.
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.10.2007 roku sygn. IV CSK 264/07.
2007-12-10
powrót do listy orzecznictw
